ارتباطات

17 اردی بهشت ، روزی است مثل بقیه ی روزها برای خیلی آدم ها ، روزی مثل دیروز ، مثل فردا و مثل همه ی روزهای دیگر سال ، ولی برای من یک تفاوت بزرگ با روزهای گذشته و آینده دارد ، امروز روز تولد من است.

روز تولد مثل روز عید می ماند ، روز شادی و نشاط است ، روزی است که فصل تازه ای در زندگی هر انسان گشوده می شود ، روزی است که می تواند نقطه ی عطف جدیدی در طول زندگی هر فرد باشد ، روزی است که می تواند مبدأ کارهای بزرگ باشد ، روزی است که می شود در آن جور دیگر دید، روز دوباره زندگی کردن است.

اردی بهشت ، بهشتی ترین ماه سال است ، زمین و آسمان از شور و نشاط و طراوت این ماه در پوست خود نمی گنجد ، زمین هر آنچه از سبزه و گل و ریحان است بیرون می آورد و گویی خود را مقابل چشمان معشوق می آراید.

آسمان آنقدر در تحیر است که می ماند چگونه عواطف و احساسات خود را بروز دهد ، لحظه ای اشک شوق می ریزد، لحظه ای بلند بلند می خندد ، لحظه ای دیگر تلألأ نور خود را بر زمین می پاشد تا در شادی زمین هم شریک باشد.

هوای مطبوع اردی بهشت انسان را به باغ بهشت می برد ، گویی تجسم بهشت برین است و معجز نمای خدای بهشت. چرا می گویم خدای بهشت؟ مگر خدای جهنم هم داریم؟ معلوم است که خدا ، خدای بهشت است ، خدا همیشه خدای بهشت بوده و خواهد بود، اصلاً و اصولاً خدا با بهشت معنی دارد و اردی بهشت نیز ماه خداست ، خدا در اردی بهشت ، درهای بهشت را بر روی زمین و آسمان می گشاید تا به بندگان بگوید چگونه منتظر دیدار آنها در بهشت است!

اردی بهشت را دوست دارم ، برای تمام عمر ، نه ، برای تمام سالها و فصول ، اصلاً برای تک تک لحظه های زندگی ام که در آن نفس می کشم ، اردی بهشت را با ذره ذره ی وجودم دوست دارم.

آرزویم برایتان این است :

«اردی بهشتی باشید ، بهشتی ِ بهشتی»