روزهاي آخر سال
روزهاي آخر سال در ايران يعني آخر دنيا ، مثل اين مي ماند كه سي ام اسفند ، جهان به پايان خواهد رسيد و يكم فروردين هيچ چيز وجود نخواهد داشت.
از دستور العملهاي پي در پي ادارات گرفته تا هيجان مردم براي جا نماندن از خريدهاي پايان سال و حرص و ولع شان به حضور در بازار هاي به اصطلاح عرضه ي مستقيم كالا...
گراني و تورم هم كه اين روزها بيداد مي كند و كسي نيست كه به داد اين مردم برسد ، هر چند دولتمردان اين واقعيت را قبول ندارند و ترجيح مي دهند به همان حقيقتي كه قبول دارند بسنده كنند ، ولي اين روزها وقتي به بازار مي رويد عملاً هيچ كاري از دستتان بر نمي آيد و مجبوريد فقط قيمت بگيريد و حرص بخوريد و يا اينكه كلاً بي خيال ماجرا شويد و به گشت و گذار در كوچه ها و ميدانچه ها قانع باشيد.
چند ماه قبل ، يعني درست اوايل شروع موج جديد گراني ها ، داد مردم در آمده بود كه دولتي ها چه نشسته ايد كه گراني دارد شروع مي شود فكري براي اين موضوع بكنيد ، چاره اي بينديشيد كه در روزهاي آخر سال مردم متحمل هزينه هاي گزاف و اضافه باري نشوند ، اما كو گوش شنوا و تنها چيزي كه در پاسخ به آن شنيده مي شد ، انكار بود انكار و اينكه اوضاع اينگونه كه مي گويند نيست و تماماً جوسازي است بر عليه عملكرد دولت!
حال چه مي شود كه رئيس جمهوري در مصاحبه تلويزيوني اقرار مي كند كه جنگ تمام عياري در جريان است و تحريم ها بر دولت فشار آورده و... و البته كه دولت هم اين اضافه هزينه را از گرده مردم مي كشد و اسم جمشيد بسم الله ها بد در مي رود.
قيمتها نسبت به شش ماه قبل حد اقل سه برابر شده اند و هيچ اقدام قابل توجهي نيز از سوي مسئولين اجرايي صورت نگرفته است ؛ صدا و سيما هم كه اخيراً كمي به موضوع توجه كرده و به خاطر تسكين دل داغدار و رنجور مردم مصاحبه و تفسير خبري و غيره را در دستور كار داده است.
درست است دولت مسبب وقوع زلزله و جاري شدن سيل در كشور نيست و درست است كه در زمان دولت كنوني پنج جنگ بزرگ در جهان رخ داده و مسبب آنهم دولت نبوده! اما واقعيت همان چيزي است كه اقشار متوسط جامعه با آن دست و پنجه نرم مي كنند ، واقعيت اين است كه اگر بخواهيم اينگونه حساب كنيم دولت مسبب كردار خود هم نيست و با فرافكني و انداختن تقصير به گردن ديگران راه را براي خود باز نگه مي دارد.
عيبت بزرگ ما اين است كه با واقعيات نمي خواهيم روبرو شويم ، آنقدر اين كار را ادامه مي دهيم تا داد ملت در بيايد ، مگر يك بادكنك چقدر مي تواند باد شود؟ و يك بالن تا كجا مي تواند تحمل فشار گاز را داشته باشد؟
البته فشار عمده اين گاز بر سر قشر متوسط به پايين جامعه است وگرنه متمولان ، سرمايه داران و آقازاده ها كه نصف سال را آن طرف مرزها بسر مي برند كه ككشان هم نمي گزد و به جايي شان بر نمي خورد، حتي از اين آب گل آلود هم ماهي هايي به اندازه نهنگ صيد مي كنند!
صف گوشت ، صف مرغ ، صف برنج و اينك صف پسته و آجيل ، صف بعدي چه باشد والله اعلم!
کلمات کليدي : گراني ، تورم ، آخر سال ، دولت ، مردم ، صف
من سيداحمد موسوي هستيم ، بچه خاك پاك آبادان ساكن شهر باباطاهر و بوعلي سينا ، همدان ، كارشناسي روابط عمومي دارم و علاقمند به ارتباطات و رسانه ، خبرنگاري و گزارشگري و گاهي اوقات عكاسي مي كنم ، يه عالمه سوال بي جواب توي كلمه و دنبال جوابش هستم ، خيلي ادعام نميشه ولي تو كاري كه دارم تمام سعي و تلاشم رو مي كنم ، همواره مشتاق همفكري ديگران هستم و پشت كنكوري ارشد و ... خيلي چيزاي ديگه ... تابعد...