1.       به اندازه بخوابید. لااقل 7 ساعت. اگر شد 6 ساعت لب مرز خواهید بود. اگر بیشتر بخوابید احتمالا خمار خواهید بود. به هر حال یک سوم زندگی را خواب خواهید بود. یا با لذت می‌خوابید با با عذاب وجدان چرت می‌زنید. طبیعت را مسخره نکنید که خودش کار خودش را می‌کند.
2.       منابع اشتباهی نخوانید. توصیه اول و اول من خواندن منابع دست اول است. جزوه و کتاب‌های   MP3 و راحت‌الحلقوم را فراموش کنید. قرار است بروید یک دوره بالاتر. پس باید برای آن آماده شوید. وقتی وارد شدید وقت آماده شدن نیست. اصولا هم به نظر من از این کتاب‌های لقمه آماده چیزی در نمی‌آید.
3.       در یک دفتر یا یک سررسید تمام عملکردتان را ثبت کنید. لازم نیست جزئیات را بنویسید اما بدانید چه کتابی را چند صفحه و در چه زمانی خواند‌ه‌اید. یا مثلا چه تست‌هایی را زد‌ه‌ا‌ید. این باعث می‌شود تصویر روشنی از عملکردتان داشته باشید.
4.       هرگز و هرگز سعی نکنید دقیقا همان کاری را بکنید که موفق‌ها کرده‌اند. فقط الگو بگیرید. شما یک سرگذشتی داشته‌اید و اکنون هم شرایطی دارید. بی‌توجه به آن نباشید.
5.       هر چند وقت یک بار ارزیابی کنید ببینید که چه کرده‌اید. یک تلنگری بزنید و خودتان را اصلاح کنید.
6.       پیش مطالعه داشته باشید. بدانید قرار است با چه چیزی مواجه شوید. همین طوری نخوانید.
7.       از کل شروع کنید و به جز برسید. دوباره از جز به کل برگردید. آخر سر همین تصویر کلی است که با شما می‌ماند. قدرت شما هم در تسلط بر جزئیات است. همیشه در یک ساختار درختی ذهنی کل مطالب را داشته باشید. هر نکته باریکتر از مویی را به این درخت بیاویزید.
8.       همه چیز به هم مربوطند. در خلا نخوانید. هیچ کدام از دانشمندان علوم اجتماعی در خلا نظریه‌ای را صادر نکرده است. بسته‌ای که دست ماست حاصل تلاش و آزمون و خطای یک عالم آدم پرتلاش است. به مسائل انسانی نگاه کنید. فقط و فقط برای کنکور نخوانید.
9.       من خلاصه می‌نوشتم. یکی دیگر سوال و جواب می‌نوشت. یک راهی برای ثبت خوانده‌ها به زبان خودتان بیابید. بعدا به دردتان می‌خورد. می‌توانید آنها را مرور کنید. تایپ کنید که بهتر است.
10.   فعال بخوانید.
11.   از سیستم لایتنر کمک بگیرید. سیستم حافظه و فراموشی را فراموش نکنید.
12.   بارها و بارها بخوانید. همان بار اول که قرار نیست دانشمند شوید. شب‌بیداری‌ها دارد!
برگفته از وبلاگ شهر خدا